MUNZUR'UN DORUKLARINDA


Şu evren, şu Ülker,şu Samanyolu
Şu Ay, şu Zühre, şu Kervan-kıran
Benden çok evvel vardı
Benden sonra da var olacak
Hey dağ,
Yüce dağ,
Karlı kabalaklı dağ.

Essin bağrıma,
Çığların, buzulların rüzgârı,
İşlesin yüreğime
Soğuk zemherinin karı
Hey dağlar
Göğsü güzel kaba dağlar
Verin bana
Alageyikleri,
Kurtları, kartalları.

Açsın koyun gözleri (1)
Hıra çiçekleri (2), nergizler
Elvan elvan.
Fışkırsın su gözeleri
Yerli kayalardan
Yıldızları tutayım birbir
Çırılçıplak, anadan üryan.

Kulaklara küpe olsun küpe
Hem dillere destan.
Ne ayak bassın toprağıma
Koca götlü
İt suratlı gâvur
Ne kırkayaklar yesin
Ne yılan kırkan
Yani içerdeki düşman
Südümü, ekmeğimi, yoğurdumu.

Kaba ardıçların
Çamlarınla;
Sığırların, davarların
Ve asi insanlarınla
Berhudar ol
Muzaffer ol,
Daha da özgür ol.


(*) Koyungözleri: Papatyalar
(**) Hıra çiçekleri: Akgüller

---------
Kaynak : Yeni Adımlar, sayı: 19-20, Temmuz-Ağustos 1974, sf.89.