Enver Gökçe Müzesi köylülerin katılımıyla açıldı
LÜTFİ ÖZGÜNAYDIN, Cumhuriyet 01.07.2008

Ne şairler geldi ne de dostları… Ne şiirlerini ezberleyenler vardı ne de dizelerini besteleyenler… Yayıncısı da yoktu, gazete ve televizyonların muhabirleri de; biz bize açtık ‘Enver Gökçe Müzesi’ni… Kemaliye ilçe merkezinden gelenler Kemaliye Kaymakamı Yasin Özcan, Belediye Başkanı Mustafa Haznedar açılışa katıldılar. Kaymakam Yasin Özcan Enver Gökçe Müzesi açılışı nedeniyle konuşmasını yaparken, ben yıllar önce onunla birlikte Çit köyünde yaşayan, ona el uzatan, çekinerek de olsa yardım eden köylülerin yüzlerine baktım. Şaşkınlık içindeydiler, yıllar önce her gün evi aranan, takip edilen Enver Gökçe için güzel sözler söyleniyor, onun için bir müze açılıyordu.

Edebiyat öğretmeni İbrahim Salar, “Ağıt 2” adlı şiirini okudu. Köylülerime şiiri ise Müzenin dış duvarına asılmıştı. Şiir eski günlere göre de ele alınsa sakıncalı değildi. ‘Köylülerime’ şiiri ise müzenin dış duvarına asılmıştı. Heyecan içindeydiler, “Çeçe” dedikleri Enver Gökçe için müze açılıyordu. Müzede Enver Gökçe’nin daktilosu, yakın okuma gözlüğü, paltosu, bastonu ve daha birçok eşyası var. Çit köyünün kadınları börekler çörekler yapmışlar, ayranları bardaklara doldurmuş içerde bekleşiyorlardı. Köy halkından Recai Gazez onunla ilgili anılarını anlattı. Köyde onunla birlikte yaşayanlar dalıp gittiler uzaklara. Konuşmaların bitiminde açılış yapılmak üzere iken, Kemaliyeli Muhlis Cüher adlı bir işadamı, elinde bir kitap tutarak mikrofona geldi. Evrensel Basım Yayın’ın hazırladığı “Şiirimizin Işıklı Irmağı” adlı kitaptan, İlhan Başgöz’ün yazısından bir bölüm okudu:

“Türkiye’de olsam Enver’in tabutunu Doğu Ekspresi’ne koydurur, Kemaliye’nin Çit köyüne yollardım. Bir yerlere de onun şiirini yazardım. ‘Beni şehir şehir beni köy kent, beni usul, beni yolca götür kardeşlik treni’... Enver’i kötü günlerinde adı haritalarda bile bulunmayan bu köy arkalamış, yaralarını bu köy sarmıştır. Enver’in mezarı en çok oraya yakışacaktır.” Muhlis Cüher adlı Kemaliyeli bu bölümü okudu ve “Eğer ailesi izin verirse ben Enver Gökçe’nin mezarının Çit köyüne getirilmesi konusunda tüm harcamaları üstleniyorum” dedi. O anda yine köylülere baktım, bir sevinç dalgası yayıldı yaşlı insanların yüzüne. Enver Gökçe son günlerinde yanlarına gelecekti. Sobasını yaktıkları, tırnaklarını kesip zorla banyo yaptırdıkları, fırsat buldukça bir tas çorba götürdükleri Enver Gökçe, Çit köyü toprağına, doğduğu toprağa dönecekti.

Kemaliye Kaymakamı Yasin Özcan kurdelayı kesti, içeri girdik, onun eşyaları arasında dolaşırken köy kadınlarının ikramlarından tattık. Köylüler, ilçeden gelenler tıklım tıklım doldurmuşlardı müzenin içini. İçimden “Şairler ölmez, şairler her zaman gündemde” sözcükleri geçti onun eşyalarına bakarken…


Kemaliye Kaymakamı Yasin Özcan, Enver Gökçe Müzesi’ni açarken.



Ölümünün 30.Yılı Anısına

enver gökçe



Mehmed Kemal’e yazdığı son Mektup (30.10.1980)

0122



Hapisane Anısı

0tara0005



Tevfik Çavdar Türkiye'nin Demokrasi Tarihi'nden





Pasaportu







Türkiye Yazarlar Sendikası Üyeliği





TGD yürüyüşü



Ölüm Adın Kalleş Olsun





Sanat Hayatının 35. Yılında





Elyazısı







Mehmet Hasırcı'ya İmzaladığı Dede Korkut Masalları





İhsan Atar'a imzaladığı Pablo Neruda'nın İlk Basımı 1961





İhsan Atar'ın Odasında, Enver Gökçe Köşesi





İhsan Atar: "Selam Enver Gökçe'ye! Selam Enver Gökçelere!"





Nüfus Belgesi





Fakirlik Kağıdı

10_fakirlik_belgesi



Cumhuriyet 21 Kasım 1981





Gömme İzin Kağıdı





Sevim Belli'nin Konuşma Duyurusu





Anma Gecesi, 19 Kasım 2002 Taşova Amasya





Anma Gecesi Haber, Evrensel Gazetesi 21 Kasım 2002





Celil Denktaş'a dostlukla, 06 Haziran 1977





Remzi İnanç'a imzaladığı, Dost Dost İlle Kavga 1. basım





Remzi İnanç'a imzaladığı, Dost Dost İlle Kavga 2. basım





Remzi İnanç'a imzaladığı, Panzerler Üstümüze Kalkar





Bir hapishane hatırası





DevSanDer Onur Kurulu üyeliği





Halkevi gazetesi Temmuz 1979, sayfa 8